Dertig jaar heeft het tweeluik in een Amsterdamse kelder gelegen. Ooit tussen het grof vuil gevonden, bleek het deel van een beroemde gerooide collectie.
Robert van der Hoek uit Amsterdam reed een jaar of dertig geleden over de Prinsengracht toen hij een stapel grof vuil zag liggen. Tussen het afval lag een oud paneel. Hij herkende het als antiek, maar mooi vond hij het niet. Toch nam hij het mee — zoiets gooi je niet weg.
Ook zijn vrouw was er niet van onder de indruk. Het tweeluik verdween in de kelder, waar het jarenlang bleef liggen. Een tijdlang gebruikten ze het zelfs om een gat in de muur te bedekken.
In mei van dit jaar schrok Van der Hoek zich rot. Hij las in de krant over een schilderij uit de Goudstikker-collectie dat bij een nazaat van een Nederlandse SS'er aan de muur hing. Op de achterkant van zijn eigen paneel zat precies zo'n sticker: Collectie Goudstikker.
De collectie was van Jacques Goudstikker, een Joodse kunsthandelaar die in 1940 Nederland ontvluchtte toen de Duitsers aanvielen. Tijdens de overtocht naar Engeland viel hij door een open luik in het ruim van het schip en kwam om. Zijn collectie belandde bij nazi-leider Hermann Göring, die de topstukken behield en een deel liet veilen. Na de oorlog probeerden de nabestaanden de verdwenen kunstwerken terug te vinden.
Van der Hoek nam contact op met de krant. Via journalist John van den Heuvel kwam hij in contact met kunstdetective Arthur Brand. Die bevestigde dat het paneel echt was. Hij vond een beschrijving ervan in een zakboekje van Goudstikker, waarin ruim elfhonderd schilderijen uit de collectie staan.
Het tweeluik toont het interieur van de Amsterdamse Nieuwe Kerk, geschilderd door Hendrick van der Burgh. Van der Hoek geeft het terug aan de nazaten. Hij wil er niets mee. Het verhaal, zegt hij, is mooier dan het schilderij zelf.